ทำบุญ
เชิญคุณคุณช่วยกันคิดสักนิดเหนอ
ทำอย่างไรคือทำบุญนะคุณ…..เออ
ผมคนเซ่อต้องถามเรื่อยเปื่อยเปื่อยไป

“การฆ่าไก่ไปวัดจัดเป็นบุญ”
จริงเร้อ…..คุณ! ผมชักงงออกสงสัย
ศีลปาณาห้ามฆ่าสัตว์ถนัดใจ
ไหงฆ่าไก่ตัวเบ้อเร่อ….เฮอ…..นิจจา!

บ้างขนของมามากมายถวายพระ
เพราะหวังลาภสักการะเจียวสิหวา
เพื่อชาติอื่นได้เกษมเปรมปรีดา
เซ็งลี้บุญเหมือนพ่อค้าค้ากำไร

การทำบุญที่แน่แท้ที่สุด
คือทำดีแก่มนุษย์ทั้งน้อยใหญ่
คือช่วยเหลือเกื้อกูลหนุนกันไป
คือปลดให้เขาพ้นทุกข์ที่รุกรน

เก็บดอกเบี้ยหูฉี่เงินปรี่ถุง
นอนตีพุงกรอกหัวตัวเป็นขน
เช้าใส่บาตรเย็นตรวจน้ำพร่ำสวดมนต์
นั่นหรือคนทำบุญ….บุญ…นิจจา!

สร้างบ่อน้ำทำสะพานการกุศล
สร้างถนนบำรุงด้านการศึกษา
เพื่อมวลชนทั่วทั่วไปได้พึ่งพา
จักได้บุญเสียยิ่งกว่าพร่ำสวดมนต์

การสร้างพระสร้างเจดีย์ที่โตใหญ่
เห็นจะพอแล้วผองไทยฟังเหตุผล
เรามีวัดมากจนเกินเดินแทบชน
พระภิกษุสมตนแล้วทั่วกัน

มาเถิดมาทำบุญสุนทรทาน
ช่วยพยุงชีพชาวบ้านให้สุขสันต์
เขายังทุกข์มิใช่น้อยนับร้อยพัน
เป็นภาระที่สำคัญกว่าเจดีย์

เมื่อทุกคนได้อยู่ดีมีความสุข
เขาย่อมมีใจสนุกกันเต็มปรี่
ย่อมจักสร้างวัดหลากมากทวี
สมกับที่เป็นแดนพุทธสุดวิมล

นี่แหละคือข้อคิดอันนิดน้อย
บุญที่แท้คนยังคอยอยู่ทุกหน
การทำบุญ “เพื่อตัวกู” ดูชอบกล
เชิญคิดหน่อยเถอะทุกคนที่ทำบุญ

ขวัญนรา (จิตร ภูมิศักดิ์)
นิติศาสตร์ 2500