Showing: 11 - 13 of 13 RESULTS
ธิดามนต์ พิมพาชัย

ก็ได้…

เมื่อเธอบอกให้ฉันมา… ฉันก็มา (เพราะฉันเดินทางมาหาด้วยหัวใจ ฉันคิดว่าเธอกำลังเหงาและต้องการใครซักคน ฉันแอบดีใจด้วยซ้ำ ที่เธอยังเห็นฉันเป็นคนที่สำคัญ) เมื่อเธอสั่งให้ฉันไป… ฉันก็ยอมจากไปแต่โดยดี (เพราะฉันคิดว่า เธอคงอยากอยู่คนเดียวเพียงลำพัง เธอคงมีเหตุผลอะไรบางอย่าง) ฉันเดินทางจากไป โดยเอาหัวใจและจิตวิญญาณฝากไว้ที่เธอ …

ธิดามนต์ พิมพาชัย

คุณเคยอ่อนแอบ้างไหม? แล้วจัดการตัวเองอย่างไรกับชีวิตในช่วงนั้น?

ฉันเคยคิดว่าตัวเองเป็นคนเข้มแข็งมากคนหนึ่ง เพราะฉันไม่เคยร้องไห้ให้ใครเห็น และไม่ค่อยสะท้านสะเทือนกับอะไรง่าย ๆ ความอ่อนแอ อ่อนไหว นะเหรอ ถูกฉันกำจัดออกไปให้พ้นจากตัวมานานมากแล้ว หลายครั้งหลายคราที่การแสดงออกของฉัน (แววตาที่เฉยชากับคำพูดจาที่แห้งแล้ง) มันเผลอไปทำร้ายใครต่อใครเข้าอย่างจัง แต่ฉันก็ไม่เคยเอ่ยปากขอโทษใครง่าย …

ธิดามนต์ พิมพาชัย

เด็กญิ๋งช่างฝัน กับพี่ชายที่แสนดี

วันที่ฉันขึ้นมาจากเหวลึกได้ เสมือนได้เกิดใหม่อีกครั้ง… บาดแผลร่องรอยการบาดเจ็บยังคงปรากฏ… แต่แผลภายในบอบช้ำยิ่งกว่า… กระนั้นมันสิ่งเดียวที่เตือนใจให้รู้รสถึงความเจ็บปวดจากการถูกกระทำ ฉันแหงนมองหน้าผาสูงชัน หวนนึกถึงวินาทีที่พลัดตกลงไป… ความจริง เหวลึกกับตึกสูง เป็นสิ่งที่ฉันหวาดกลัวและเฝ้าระวังระไวมาโดยตลอด …