เมื่อเช้าระหว่างทางไปที่หมาย ข้างทางมีผู้สมัครและทีมงานพรรคการเมือง พรรคหนึ่ง 5-6 คน กำลังยืนหาเสียง และรถติดตรงนั้นพอดี
ก้อนเมฆ: (หันไปมองอย่างพินิจพิจารณา แล้วหันมาหาแม่) เขาทำอะไรกันนั่น!
แม่: หาเสียงเลือกตั้งครับ คืนนี้หม่าม้าอ่านนิทานให้ฟังเรื่องนี้นะ
ก่อนนอน แม่เลยเอานิทานเล่มนี้ที่ซื้อมาตั้งแต่ก้อนเมฆยังอายุไม่ครบ 6 เดือน (ได้อ่านเสียที)
คุณสิงโตเจ้าป่าซึ่งเป็นผู้นำมานานแสนนาน ผันน้ำจากแม่น้ำในป่าเข้าบ้านตัวเองจนเหล่าสัตว์ทั้งหลายเดือดร้อน สัตว์เลยคุยกันว่า จะแก้ปัญหานี้อย่างไร แต่ที่แน่ ๆ ต่างเห็นพ้องว่า สิงโตไม่ควรเป็นเจ้าป่าอีกต่อไป
คุณจระเข้: มาประท้วงกันเถอะ
คุณสลอธ: หรือ เราควรมีผู้นำตัวใหม่
สัตว์ทัังหลายเดินขบวนประท้วง แต่ไม่เป็นผล จึงลงความเห็นว่า ต้องเลือกตั้งหาผู้นำใหม่
ทั้งลิง งู สลอธ รวมทั้งสิงโต ต่างลงสมัครเลือกตั้ง… และกระบวนการหาเสียงเริ่มต้นขึ้น แต่ก่อนจะเลือกตั้งนั้น ป่าเองก็มีกติกาที่สัตว์ต่าง ๆ ช่วยกันตั้งขึ้น
และวันเลือกตั้งก็มาถึง ใครจะชนะการเลือกตั้งต้องไปหามาอ่านเอง แต่ที่แน่ ๆ ลิงสอบตกเพราะ แจกกล้วยให้สัตว์มาลงคะแนนให้ตัวเอง
นิทานไม่ใช่แค่พูดถึงการเลือกตั้งแบบทื่อ ๆ แต่เริ่มตั้งแต่ชี้ให้เห็นปัญหา การคิดร่วมกันของมวลสมาชิกในป่า กติกาที่ต้องเคารพ การรณรงค์หาเสียงของแต่ละตัว การแพ้-ชนะ และที่สำคัญแม้จะมีผู้ชนะจากการเลือกครั้งนี้ นิทานยังบอกด้วยว่า ถ้าเลือกรอบนี้แล้วไม่ดี ไม่ได้ดั่งใจ ก็เลือกใหม่ปีหน้าก็ได้
นิทานอาจจะมีตัวหนังสือเยอะแต่การผูกเรื่องและการเดินทางของเนื้อหาก็ทำให้เด็กสองคนตั้งใจฟังจนจบได้
พรุ่งนี้เช้า แม่รับปากเด็กทั้งสองว่า จะชี้ให้ดูป้ายหาเสียงแบบในนิทาน
จุฬารัตน์ ดำรงวิถีธรรม
