
เด็กน้อยก้าวเท้าย่างพ้นวัยวันหนึ่ง
เหมือนสาดแสงเริ่มแรงกล้า….
เด็กน้อยกล้าแกร่งอย่างแข็งกล้า
เริ่มฝ่าฟันทุกสิ่งสู่ความจริงอย่างแน่นิ่งและใฝ่ฝัน
สายแสงทอส่องกระทบร่าง…
เหมือนดอกไม้แย้มผลิบานรับน้ำค้างก่อนอรุณรุ่ง
สองมือแม่อบอุ่นที่ยิ่งใหญ่ใกล้ห่างและเริ่มเลือนจาก
ความรู้สึกเจ้าอบอุ่นคละเคล้าร่าง
ตริตรองแห่งการใคร่ครวญอย่างไร้เดียงสา
แต่แฝงความน่ารักของดวงดาวแห่งผืนแผ่นดิน
มือน้อยของเจ้าที่บอบบาง…
สองขาที่ก้าวข้ามใกล้พ้นวันวัยก้าวเดินไปบนผืนแผ่นดิน
ยังไงก็ไม่พ้นมือแม่ !!
ยังไงก็ไม่พ้นสายตาแม่ !!
ก่อคเณศ รุ้งสันเทียะ
