ระหว่างทาง มีรางวัล ไม่คาดฝันระหว่างวัน ยังเปลี่ยนแปลง ไม่แน่นิ่งระหว่างรัก ต้องมั่นคง ไม่ไหวติงระหว่างฝัน ให้ฝันใฝ่ ยิ่งใหญ่พอ อรรณพ …
Written by
Annop Nipitmetawee
บทกวี – ผู้ยิ่งใหญ่
กราดอารมณ์พ่นวาทะดุด่าดะด้วยมิจฉาอีหน้าไหนอย่าใคร่มาเสนอหน้าอธิบาย กู…เจ้าโลกกะโหลกหนาบ้ามายาและยศศักดิ์ชอบคนเลียแข้งขนนักจนเปียกหนักด้วยน้ำลาย สู่เส้นทางผู้ยิ่งใหญ่ไต่เต้าไปเท่าที่สั่งอย่าเสือกเถียง บอกให้ฟังโธ่! ไอ้ควายงั่งอย่างพวกมึง อรรณพ นิพิทเมธาวี25 มิถุนายน 2557 @The …
ฉันจึงรู้ว่า…
เมื่อสายฝนชะโลมกาย ฉันจึงรู้ว่า…เปียกฝน ไม่ใช่เรื่องน่ากลัว เมื่ออุปสรรค ขวากหนาม กร่ำกรายชีวิตฉันจึงรู้ว่า…คุณค่าแห่งฝ่าฟันต่อสู้หอมหวานกว่าผลลัพธ์ เมื่อถูกเยาะเย้ยดูถูกดูแคลนฉันจึงรู้…รัฐบุรุษแตกต่างกับคนธรรมดาเช่นไร เมื่อโลกทะมึนด้วยม่านหมอกแห่งความมืดมิดฉันจึงรู้ว่า…นี่คือห้วงยามที่แสงตะวันกำลังจะประกาย อรรณพ นิพิทเมธาวี23 …
บทกวี – นาชีวิต
ก็แค่ดิน ในนา ป่าในเขาก็แค่น้ำ สายยาว ที่คงไหลก็แค่นา หนึ่งแปลง บนโลกอันกว้างไกลก็แค่ป่า พงไพร ในชีวิต ฤดูฝัน …
บทกวี – คำสั่ง
สั่งปิดสื่อ เพื่อปิดตา เพื่อปิดหูสั่งปิดเน็ต กลัวคนรู้ ความชั่วร้ายสั่งไล่ล่า ฆ่าสังหาร ล้างทำลายสั่งให้ตาย ได้แค่ตัว หัวใจเสรี อรรณพ …
บทกวี – ก็อยากจะ…
ก็อยากจะเขียน…เพลงฝันมาปันเจ้าก็อยากจะเขียน…เพลงเหงารักที่ห่างหายก็อยากจะกล่อม…ปลอบใจเจ้าให้มันคลายก็อยากจะเป็น…คนช่วยระบายยามทุกข์ตรม ก็อยากจะควง…แขนนั้นก้าวเคียงคู่ก็อยากจะอยู่…เป็นเพื่อนรักอย่างสุขสมก็อยากจะร้อง…เพลงรักจากดาวโดมก็อยากจะสุข…สมรักฝากเจ้าใจ ก่อคเณศ รุ้งสันเทียะบ้านนครพนม, 26 พฤษภาคม 2557
บทกวี – ดอกไม้ชรา
ราวดอกไม้ชรา ริมถนน ที่ทนสู้หยัดยงคงอยู่ ริมชลานั้น ไม่ไปไหนกร้าวกล้าแกร่ง คนทน อยู่เรื่อยไปเกราะกุม เกี่ยวใจนั้นไว้ จะดูแล! เหี่ยวแห้ง …
บทกวี – นครพนม
นครพนม… ดินแดนแห่งมนต์ขลังสาวงามสองฝั่งลำน้ำของหมอกเมยห่มคลุมทุ่งทองฝากใจกับหมอกหมองใหม่ในสายแสง ย่ำรุ่งอรุณฉายนครพนมงดงามมิได้แสร้งทิวทัศนียภาพแปลงในทิวหมอกขาวใต้สายแสงแห่งอรุณ ก่อคเณศ รุ้งสันเทียะ30 เมษายน 2557
บทกวี – บดบัง
เหมยหมอก บอกเพลา ว่าใกล้เช้าละอองพราว พรางความฝัน ตะวันฉายในความลวง มีสัจจะ เร้นบังกายรอเลือนหาย ให้ประจักษ์ เมื่อสักวัน อรรณพ …
Gorillas in the Mist: ลิงยักษ์ (มนุษย์) ในม่านหมอกแห่งความเกลียดชัง
เมื่อถูกร้องขอ (แกมบังคับ) ให้เขียนบทความลงเว็บไซต์ ซึ่ง (น่าจะ) มีเนื้อหาสาระเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม ผมค่อนข้างหนักใจเล็กน้อย ไม่ได้เป็นเพราะ เขียนฟรีไม่มีค่าตอบแทน หรือไม่อยากเขียน …
แม่ (น้องเจน)
“แม่นี้มีบุญคุณอันใหญ่หลวง แม่เฝ้าหวงห่วงลูกแต่หลังเมื่อยังนอนเปล แม่เราเฝ้าโอละเห่ ไม่ห่างหันเหไปจนไกล…” บทเพลงนี้ใครหลาย ๆ คน ก็คงจะเคยได้ยินกันมาแล้ว และคงรู้ดีว่าเป็นบทเพลงที่กล่าวถึงพระคุณของมารดาผู้ให้กำเนิดและอบรมเลี้ยงดูเรามาตั้งแต่เล็กแต่น้อย แต่จะมีสักกี่คนที่จะมองเห็นคุณค่าของความรักนี้โดยแท้จริง …
เทียนวรรณ ผู้มาก่อนกาล
เทียนวรรณ หรือ ต.ว.ส. วัณณาโภ เป็นนามปากกาของ เทียน วัณณาโภ (2385-2458) ทนายความ และนักคิดนักเขียนคนสำคัญ …
9 คติพจน์ อ.ศิลป์ พีระศรี
นายไม่อ่านหนังสือ นายจะรู้อะไร อย่าถือว่าเราเป็นคนเก่ง ต้องศึกษาเล่าเรียนอีกมาก ฉันเองก็ยังศึกษาหาความรู้อยู่ตลอดเวลา ในบรรดาศิลปะด้วยกัน ดนตรีเป็นสิ่งเร้าอารมณ์ความรู้สึกของผู้คนได้มากที่สุด เมื่อเรามีนักดนตรีที่มีความสามารถสูงมาบรรเลงในบ้านเรา เราก็ใคร่จะให้ญาติสนิทมิตรสหายได้มาร่วมเสพสุนทรียรสกับเราด้วย พวกเธอต้องเรียนรู้ความเป็นมนุษย์ก่อน…แล้วจึงเรียนศิลปะ …
Charlie Chaplin’s Joke
Charlie Chaplin told the audience a wonderful joke, and everyone …
พ่อสอนการเมืองลูก
วันนึงขณะที่เด็กน้อยนั่งกินข้าวเช้าอยู่บนโต๊ะอาหาร เด็กน้อยมองเห็นคุณพ่อดูข่าว TV เกี่ยวกับการ เมือง “พ่อ…การเมืองคืออะไรอ่ะ?” เด็กน้อยถามพ่อด้วยความสงสัย พ่อทำท่าทางคิดหนักก่อนจะตอบกลับไปว่า “อืม…มันก็ไม่ยากหรอกลูกเปรียบเทียบง่าย ๆ …
จริงหรือไม่?! ที่ปลานั้นไม่เจ็บไม่ปวด!!
สมัยเด็ก ๆ เคยมีคนบอกว่าเวลาเอาเบ็ดเกี่ยวปากปลา “ปลามันไม่เจ็บหรอก” เราก็ได้แต่แปลกใจว่า “เฮ้ย มันดิ้นขนาดนั้น ไม่เจ็บตรงไหนฟร่ะ” ซึ่งก็เชื่อว่าหลายคนคงเคยมีประสบการณ์ประมาณนี้เหมือนกัน และจนถึงตอนนี้ก็ยังไม่สามารถหาคำตอบกันได้ …
นักขโมยความฝัน
วันหนึ่งเด็กชาย Billy อายุ 16 ปี ถูกคุณครูสั่งให้เขียนเรียงความเรื่อง “โตขึ้นอยากเป็นอะไร” Billy เขียนบรรยายไป 7 …
ผ้าทอกะเหรี่ยง สีสันจากวิถีชีวิตและธรรมชาติ
ชาวปกาเกอะญอ หรือ กะเหรี่ยง นิยมใส่เสื้อผ้าฝ้ายทอมือมาแต่สมัยโบราณ แต่เดิมชาวกะเหรี่ยงจะปลูกฝ้ายเอง และนำฝ้ายมาปั่นเป็นเส้นด้าย ย้อมด้วยสีธรรมชาติ สร้างลวดลายด้วยการทอ ปักด้วยเส้นไหมและลูกเดือย ผู้หญิงชาวปกาเกอะญอจะถ่ายทอดภูมิปัญญาการผลิตผ้าทอ …
บทกวี – วาดฝัน
เขาสั่งให้หนูวาดฝันเขาฝันให้หนูวาดสวยเขาบอกว่าหนูจะรวยถ้าหนูฝันสวยตามแบบเขา (แต่) หนูอยากวาดปลาเดินได้หนูอยากให้ว่ายบนท้องฟ้าหนูอยากวาดกาลเวลาวาดนางฟ้าที่ใช้ iPhone อรรณพ นิพิทเมธาวี30 มกราคม 2557 @คลองแสนสุข สมุทรปราการ
น้ำผึ้งหยดเดียว
สมัยกรีกโบราณมีเรื่องเล่ากันว่า คนขายน้ำผึ้งแบกน้ำผึ้งมา แล้วน้ำผึ้งก็หกลงพื้นไป 1 หยด มดก็มากินน้ำผึ้ง แล้วก็เกิดน้ำท่วม ปลาก็มากินมด พอน้ำลดแมวก็มากินปลา แล้วหมาก็มากัดแมว …
Closed!
เคยอยู่แต่ในที่มืด จะรู้จักแสงสว่างได้อย่างไรไม่เคยลิ้มรสเสรีภาพ ย่อมไม่อาธรต่อการจองจำไม่รู้จักความจริง จึงเชื่อคำลวงโป้ปด ปิดหู ปิดตา ปิดใจ ปิดสมอง ย่อมได้เสมอหากแต่ปิดได้เฉพาะตัวเอง …เท่านั้น …
บทกวี – ละอองหมอก
ละอองหมอก บอกเวลา ว่ามาถึงฤดูกาล สะท้านตรึง ซึ่งไอหนาวความคิดถึง ลมพาไป ไกลถึงดาวสู่ห้วงหาว ความทรงจำ ย่ำหัวใจ อรรณพ …
บทกวี – เรื่องกล้วย ๆ
เรื่องกล้วย ๆ ดูง่าย ๆ ดังปลอกกล้วยเรื่องเฮงซวย ไม่ใช่กล้วย ด้วยปัญหาเจอแต่กล้วย เจอแต่ง่าย กั้นปัญญากล้วยไม่กล้วย มีปัญญา …
เรื่องเล่าจากริมฝั่งสาละวิน
ด.ช. รุ่ง พ่อแม่เป็นกระเหรี่ยง ณ บ้านหนองแห้ง อ.ขุนยวม จ.แม่ฮ่องสอน ผมถามแม่ว่าอยากให้ลูกเป็นอะไรตอนโต เธอตอบว่า อยากให้เป็นครูสอนภาษาไทย …
ต่าง
ต่างคน ต่างเป้าหมายหมายปอง ดาวคนละดวงรวมกัน ถกเถียง เล่นการเมืองแยกกัน ว่าร้ายใส่ความ…ฉงน ใยไม่เชื่อใจมิตร…สลด ใยสงสัยศรัทธา…ตลก ใยหัวเราะไร้เสียง…กบฎ จึงอยู่ไม่ได้บนโลกนี้ …
บทกวี – ทะเลาะ
ต่างคน แตกต่าง เป้าหมายป่ายปอง คว้าดาว คนละดวงเมื่อรวม เถียงถก เล่นการเมืองเมื่อแยก สร้างเรื่อง ใส่ความ ฉงน …
บทกวี – มนุษย์
ขุนเขาตระหง่านธาราเอื่อยไหลไร้กาลเวลาเมฆาเปลี่ยนรูปฟ้ากว้างใหญ่เหลือประมาณ มนุษย์…เล็กเหลือเกิน อรรณพ นิพิทเมธาวี28 พฤษภาคม 2556 @แม่สะเรียง
บทกวี – จิตร ภูมิศักดิ์
หนึ่งคน ยืนหยัดสู้ อย่างทายท้า5 พฤษภา ปี 09 ดาวดับหายปราญช์ กวี นักต่อสู้ จนตัวตายยังพร่างพราย …
บทกวี – แมง ไม่ใช่ นก
เรื่องของ แมง หลงผิด คิดเป็น นกหมายมั่นหมกมุ่นคิดจะบินสูงปีกแมลงเบาบางร่างพยุงทยานมุ่งสู่เวหาเมฆาไกลแมง ก็แมง ไม่ใช่ นก วันยังค่ำบินต้องต่ำธรรมชาติสรรค์มาให้ริลองดีประเมินตัวสูงเกินใครท้ายที่สุดร่วงลงไปไร้ลมปราณ อรรณพ …
บทกวี – นิ่ง
เงียบ ๆ งำ ๆ ทำไม่รู้เฉย ๆ ดู ๆ เล็ง ๆ …
บทกวี – SHIT!
อยู่กับขี้มา 3 ชาติลืมสะอาดทุกชั่วโคตรนึกชอบขี้ในบันดลหลงว่าตนมีของดี อยู่กรงขังมาช้านานความดักดานก็เข้าสิงพูดโกหกจนเป็นจริงเพราะปิดหูรูเน่าใน เสรีภาพเลยไร้ค่าอิสราไร้ความหมายกะลาครอบด้วยงมงายพาวอดวาย…แต่ไม่รู้ตัว อรรณพ นิพิทเมธาวี13 มีนาคม 2556
บทกวี – หลง (ทาง)
นึกทบทวนที่ทำ ๆคลำช้างเพราะมืดบอดหลงทิศไร้ทางรอดคิดไม่ออกบอกไม่ได้ ไร้หลักไร้แก่นแกนไร้แบบแผนไร้เป้าหมายทุรังทำเหมือนไปตายแต่หยุดก็ไม่ได้…ทำไง? อรรณพ นิพิทเมธาวีเดินทางมาถึง Crossroad, 17 กุมภาพันธ์ 2556
บทกวี – เหยียบ
กี่หัวที่เหยียบข้ามเพื่อไล่ตามความยิ่งใหญ่ซากศพไร้หัวใจใช่…เช่นใครเขามองเห็น หลบลับเร้นแอบซุกทุกสิ่งอย่างที่ควรเป็นกอบโกยอย่างเลือดเย็นไม่เห็นหัว ไม่เห็นธรรม อรรณพ นิพิทเมธาวี13 กุมภาพันธ์ 2556
บทกวี – เปลี่ยน
ฟ้าเปลี่ยนไป ใจเปลี่ยนแปลงดาวทอแสง แรงไฟฝันตะวัน ชีวิต ขึ้นลงทุกวันพบผ่านผัน พลันจากไป ใจคนเปลี่ยน เพียงลมผ่านหนาวน้ำค้าง ร้างเลือนร่ำหวั่นใจไหว ในถ้อยคำเปลี่ยนทุกวัน …
มิติสัมพันธ์ การเดินทาง วิถีชีวิต มิตรภาพและเส้นทางใหม่ที่เรามุ่งไป
บางครั้งที่ฉันเพื่อนพ้องและน้องพี่ออกเดินทางสู่พงพีและหุบเขาย่างเหยียบย่ำเยาะเหยียบย่องล่องลุยสู่ลำเนาด้วยจิตใจแกร่งก้าวเกินที่เรามุ่งไป ผ่านหุบเหวขุนเขาทั้งใหญ่น้อยผ่านล่องรอยสัตว์สากี่ขวากไหนก็จับมือกันและกันออกก้าวไปเพื่อค้นหาเรื่องราวมากมายมาให้ชม…. ช่วงหนึ่งของชีวิตคน ช่วงหนึ่งของวัยหนุ่มสาว การเดินทางท่องป่าในชีวิตสักครั้งถือเป็นเรื่องใหญ่สำหรับบางคน พวกเราก็เช่นกัน มันเป็นเรื่องท้าทายของใครบางคน มันเป็นเรื่องอันยิ่งใหญ่ของช่วงวัยชีวิต คุณคิดดูสิว่า ครั้งหนึ่งคุณเคยมีเป้ …
โครงการเยาวชน (สานศิลป์) อาสา… เยียวยาใจหลังภัยพิบัติ
ด้วยเล็งเห็นความสำคัญและอยากจะเป็นหนึ่งของการเยียวยาเพื่อนร่วมชาติที่ประสบภัยพิบัติ โดยเฉพาะอย่างยิ่งทางด้านจิตใจของเด็กและเยาวชน ที่น้อยคนจะนึกถึง เพราะส่วนมากก็จะคิดถึงปัญหาเฉพาะหน้าเสียมากกว่า แต่ปัญหาสำคัญในเรื่องการฟื้นฟูจิตใจและความรู้สึก รวมไปถึงการให้ความรู้ความเข้าใจพื้นฐานเรื่องภัยพิบัติชนิดต่าง ๆ ที่อาจจะเกิดขึ้นกับตัวเอง และการเตรียมพร้อมในการรับมือ เป็นเรื่องที่จำเป็นเพื่อลดความสูญเสียจากภัยพิบัติ …
ยิ้ม… ยิ้มอีสานมุ่งสู่รอยยิ้มเด็กใต้ (สหายดอกไม้คร่ำครวญ นกการ่ำไห้)
ยิ้ม เปรียบเสมือนภาษาสากล ไม่ว่าคนเราจะเดินทางไปไหน ณ มุมไหนของโลก หรืออยู่ในสถานที่ที่มีข้อกีดขวางทางวัฒนธรรมและภาษา ยิ้มสามารถใช้เป็นภาษาที่สื่อสารและเข้าใจง่ายมากที่สุด เป็นภาษาที่ไม่ต้องการคำอธิบายไม่ต้องอาศัยเวลาเล่าเรียน ฝึกฝน เพราะทุกคนต่างเข้าใจความหมายแง่บวกที่สื่อออกไปแน่นอน …
จงเป็นน้ำครึ่งแก้วอยู่เสมอ : เราเองบนเส้นทางแสวงหา (จันอรรครา)
“จงเป็นเพียงน้ำครึ่งแก้วอยู่เสมอ” ประโยคนี้เรา (เราหมายถึงผู้เขียน) รู้จักมานาน แต่เราเข้าใจความหมายจริงจัง โดยผ่านนายญี่ปุ่นผู้หนึ่งเมื่อประมาณห้าหกปีก่อน นั่นหมายถึงการเป็นผู้ที่รู้และพร้อมเรียนรู้สิ่งใหม่อยู่เสมอ แม้ไม่รู้ก็พร้อมที่จะเปิดรับเพื่อเริ่มใหม่ เช่นเดียวกันแม้ไม่มีประสบการณ์ก็สามารถเรียนรู้ได้เพียงมีความพยายามและตั้งใจจริง ทุกวันนี้และต่อไปเรายังเป็นเพียงน้ำครึ่งแก้วเสมอ เราไม่ใช่คนเก่งเราไม่ใช่คนรอบรู้ …
ปากกาแห่งชีวิต (ชัยวัฒน์ สถาอานันท์)
สุนทรกถายากกว่าปาฐกถาที่ข้าพเจ้าเคยแสดงมาชั่วชีวิต เพราะปาฐกถาเป็นแต่การบรรยายทางวิชาการ แต่สุนทรกถาเป็นการแสดงความคิดด้วยถ้อยคำที่ไพเราะ ดีงาม หากเมื่อยอมรับรางวัลศรีบูรพานี้แล้ว ข้าพเจ้าก็จะลองดู คงต้องเริ่มต้นจากเมื่อข้าพเจ้าได้ทราบข่าวว่าตนเองได้รับรางวัลศรีบูรพา ความรู้สึกแรกคือ ตระหนกและความรู้สึกถัดมาคือ เห็นว่าตนไม่คู่ควรกับรางวัลอันทรงเกียรตินี้เอาเลย …
ปีกราตรี
ไม่มีเด็กค่ายฯ คนไหน ที่ไม่รู้จัก หรือ ไม่เคยร้องเพลง “ดอกไม้…ดอกไม้จะบาน บริสุทธิ์กล้าหาญ…จะบานในใจ” และน้อยคนนัก จะไม่เคยอ่านบทกวี “อหังการของดอกไม้” …